Home

Sanibona,

Een Durban update.

Maandag 17 januari – aankomst Durban
Met de  nieuwe bus in Kaapstad naar vliegveld, goeie vlucht, zenuwachtig onderweg, eindelijk naar Durban! Opgehaald door Trevor vanaf het nieuwe King Shaka vliegveld in Durban. Ik hoefde niet eens meer via het trapje naar beneden en vanaf daar wandelen naar de terminal. Zowaar via slurf, zeer professioneel :)

Op naar Amanzimtoti, waar mijn Afrikaanse moeder Gill (ex-principal van I Care School) mij blij ontving. Zelfs de hond herkende me nog! Goed om ze te zien. Luchtvochtigheid en kakkerlakken was ik even vergeten, zweterig en plakkerig, vroeg naar bed.

Dinsdag 18 januari – Nicola, MoP, Zanzibar

Sanibona,

Heb er alweer een week in Kaapstad op zitten...
Vorige week zondag met Paul en Zubair gechillt. Deze locals heb ik anderhalf jaar geleden ontmoet toen ik nog in Durban woonde en met Petra, Manon en andere vrijwilligers Kaapstad onveilig maakte. We waren in mooi Camps Bay. Naast een prachtige baai met bergen aan de ene kant en de zee aan de andere kant, is dit is de place to be als je mooi en welgesteld bent. In Sapphire bar mojito's gedronken en mensen gekeken. Met uitzicht op zee gegeten, gedronken en gekletst.

De hele week was het ritme eigenijk laat op, muziek luisteren, hier en daar een yoga-sessie, veel door de stad wandelen en hier en daar lekker eten en drinken. De toeristische dingen heb ik al gedaan hier, dus mocht van mezelf schaamteloos lui zijn.

Hallo allemaal,

Nog weinig te melden, wilde even laten weten dat ik veilig ben aangekomen. Vrijdag vroeg aangekomen, na een douche en tukkie (weinig geslapen tijdens vlucht) op pad. Op Greenmarket Quare wat gedronken en mensen gekeken. Nieuwe simkaart gekocht en een bom smsjes en het halve land laten weten dat ik er weer was. 's Avonds wandeling langs de promenade terwijl de zon langzaam onder ging, eten in Long Street. Goeie dag.

Zaterdag een nog mooiere dag. Rustig opgestaan, ontbijt in Woodstock bij Old Biscuit Mill, waar alle hippe mooie mensen biologisch ontbijten op zaterdag, je kijkt je ogen uit :) Toen naar Stellenbosch gereden, in het gras onder een boom gehangen bij Spier wijnfarm met een flesje wit. Naar de Birds of Prey sanctuary geweest die ernaast ligt en uilen geaaid.
Gegeten in het centrum van pittoresk Stellenbosch. Nu heel rustig door afwezigheid van studenten.

Sanibona lezers,

Ik ben al acht maanden terug in Nederland, tijd om weer eens wat van me te laten horen en de balans op te maken.

Koffer inpakken, spullen weggeven, kussen, knuffels, tranen en dan eindelijk op weg. En toen begon de ellende pas. Mijn terugreis was nogal een drama. Vertraging in Durban, te laat in Johannesburg. De longen uit mijn lijf gerend om de aansluitende vlucht te halen, maar helaas. Daar sta je dan, met je hebben en houden in Johannesburg, niet de gezelligste stad in ZA, gestrand op de terugweg van je grote avontuur.

Umthombo en de keerzijde van het WK 

Terwijl er druk gevoetbald wordt in de grote steden van Zuid-Afrika, worstelen de straatkinderen met de gevolgen van het WK. De politie veegt letterlijk de straten schoon, door middel van round-ups. Tijdens deze klopjachten worden de kinderen mensonterend behandeld; de politie neemt hun bezittingen af, slaat ze in elkaar en laat ze vervolgens ver buiten de stad op straat achter, vaak zelfs zonder voedsel of kleren. 


De round-ups worden niet alleen getolereerd door de lokale bevolking, ook de internationale gemeenschap lijkt de andere kant op te kijken. De NOS kreeg echter te horen over de serieuze schending van de Rechten van het Kind en bezocht de Zuid-Afrikaanse organisatie Umthombo, die zich inzet voor straatkinderen. De reportage wordt aankomende zondag tijdens Studio Sport aan een miljoenenpubliek getoond. 

Sanibona,

Een tijdje radiostilte doordat ik aan het wennen ben in Nederland.

Aanstaande donderdag 10 juni om 19.15 uur op Holland Doc24: Pittige tantes. Rough aunties dus, de film over de geweldige vrouwen van Bobbi Bear, die strijden tegen kinderverkrachting in Zuid-Afrika.
Allemaal kijken! En houd de zakdoeken binnen handbereik.

Mocht je het missen, veel documentaires zijn ook online te bekijken op http://www.hollanddoc.nl/


Groetjes,
Brie.


http://roughaunties.com/

Een verslag van mijn week in Kaapstad. In drie woorden: Fantastisch! Als altijd.

Dinsdag aangekomen, Wilma en haar ouders en zus opgezocht in hun hostel. Het fijne van Kaapstad is dat je er gewoon over straat kan. Niet in alle delen en je moet altijd op je hoede blijven, maar in het gedeelte waar wij zaten (Green Point) kan het wel. Dat is de wijk waar ook het nieuwe stadion voor Fifa 2010 staat. Zie foto.

Naar Waterfront gewandeld, lunch, glaasje wijn in de zon, vakantie! Eindelijk een Ajax Cape Town shirt voor mijn broer gekocht, ik vreesde dat ik zonder het land niet in mocht. Na twee jaar eindelijk een mooi shirt in goede maat gevonden. ’s Avonds uit eten bij een Italiaan en op tijd naar bed.

Hallo allemaal,

Vorige week twee keer mee geweest naar Durban om te surfen met de boys. Of eigenlijk, om de jongens te helpen surfen en te zwemmen in mijn geval. Ik ben een slechte surfer, maar wel een goede instructeur :) Ik houd hun board vast bij kleine golven en houd ze in balans, spoor ze aan om te peddelen en geef ze dan een zwieper als de golf er is. Dan is het aan hun om te gaan staan of in de zee te storten. In beide gevallen hebben we veel lol. Ik zie er heel professioneel uit in mijn surfshirt, maar die heb ik alleen maar gekocht omdat dat goedkoper is dan factor 60 :) Veiligheid voor alles.

Sanibonani,

Mijn afscheid was zo mooi! Ik was donderdagmiddag en –avond nog druk met afscheidskadoos, -brieven en mijn speech. ’s Nachts om half vijf wakker, gelukkig wel weer in slaap gevallen. Ik zag er tegenop, maar uiteindelijk viel het allemaal mee en was het heel bijzonder.

We vierden het in KwaMakhutha bij de rehab. De jongens waren blij om me te zien, staff Sihle, Melta en Nelson ook. Helaas heeft vrijwilliger Nonsi ons verlaten. Langzaamaan kwam iedereen binnen druppelen en ik was onder de indruk, I Care had er echt werk van gemaakt.

Hallo allemaal,

Eerst even een praktische update: een van de huismoeders is ontslagen en heeft haar (en wat van I Care’s) spullen gepakt en is vertrokken. De ergste van de twee is er helaas nog, die moet zich nogmaals misdragen voor zij ontslagen kan worden blijkbaar.

Ik heb een goed gesprek gehad met Nevil, de grote baas van I Care en mijn zegje gedaan. Ik wil niet dat het management denkt dat ik eerder stop omdat ik nog in de zon wil liggen, ik geef een duidelijk signaal af en ik wil dat ze luisteren. Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen, dus dat is goed. Nevil leek het te begrijpen en heeft ook een gesprek gehad met onze coördinator, die toegaf dat hij lelijke dingen over mij gezegd had. Nevil heeft volgens eigen zeggen duidelijk gemaakt dat zijn gedrag niet in de haak was. Vorige week kwam ik Cedric’s vrouw tegen en die zei dat ze helaas niet naar mijn afscheid kunnen komen. Shame, nou had ik me daar zo op verheugd :-)

Sanibona.

Ik had een hele leuke verjaardag, foto's zeggen genoeg, denk ik.
Enjoy.

B.

Hallo allemaal,

Een kort maar krachtig bericht.
Aangezien ik de afgelopen vier weken bij de jongens thuis heb gewoond, heb ik helaas de incompetentie van sommige van onze huisouders (lees -moeders) van dichtbij mogen meemaken. Desinteresse, het liefst zo min mogelijk uitvoeren, niet organiseren en zelfs geen bijwonen van naschoolse activiteiten, mij tegenhouden als ik voor een van de jongens counseling wil regelen (terwijl hij dat nodig heeft), geen supervisie waardoor jongens laat in donker op straat rondlopen, slechte communicatie onderling, kinderen gaan te laat naar bed, afwezigheid van huismoeders op bepaalde momenten terwijl ze aan het werk zouden moeten zijn, niet helpen bij huiswerk.. en ga zo maar door. En dat terwijl ze met jongens werken die heel veel hebben meegemaakt en juist aandacht en liefde nodig hebben en activiteiten om ze bezig te houden.

Sanibona,

Jullie willen dit vast niet horen, maar het is lekker warm! Heet zelfs, zweten en puffen, gna gna.

Hierbij een  update van vorige week.

Woensdag 3 feb
Nieuwe jongen Owen, 7 jaar, ZOOOO schattig. Hij heeft ouders, maar zijn tienjarige broer Bhunu weet hem elke keer na school zover te krijgen om mee te gaan naar straat. Grote Broer had hem al lijm laten snuiven en hij kan zichzelf verdedigen als de beste, tough guy. Owen woont voorlopig bij ons, grotere broer gaat in april de rehab in. Hopelijk kunnen we ze over een aantal maanden samen weer clean en blij thuis afleveren.  Toen ik me aan ons nieuwe kleintje kwam voorstellen, was hij vrolijk aan het worstelen met Sabelo. Hij lachtte en voelde zich prima thuis bij Isaac en Fundi in huis blijkbaar. Sabelo moest wel even territorium afbakenen, Sabelo legde Owen in Zulu wel even uit dat ik ZIJN moeder was.

Donderdag 4 feb

Zo schrijft ze niks en dan moet je ineens een halfuur lezen :)

Sanibonani allemaal,

Na vier uitstekende vakantieweken in Nederland en Engeland, nu weer in de heerlijke hitte van Zuid-Afrika. Ik heb genoten van mijn vakantie en was er erg aan toe. De afgelopen maanden waren best pittig. Ik ben blij om weer terug te zijn in mijn tweede thuisland. Deon van Mother of Peace vroeg me waarom ik überhaupt nog terugkwam naar Zuid‑Afrika, omdat ik nog maar twee maanden te gaan heb. Maar ik weet heel goed waarom. Ik heb minder het gevoel dat ik hier woon, waardoor alles dat vanzelfsprekend was geworden, dat nu niet meer is. Ik geniet! Van de jongens, hun geklets, gelach, aandachttrekkerij. Lekker naar het strand,naar het zwembad, samen lezen en gek doen. Ik geniet van de zon, de omgeving, de taal, de mensen, de cultuur. De sneeuw in NL was erg leuk, maar 30 graden, zweten en zeuren van de hitte is toch net ietsje leuker.

Het beste gewenst voor 2010! Geluk, liefde, voorspoed.

Nieuwsflash:
- In Durban regent het, in Nederland sneeuwt het :-)
- De zomervakantie is half december begonnen. Het was een heftige periode, veel jongens zijn nu definitief naar huis en het afronden van werk en afscheid nemen was niet gemakkelijk.
- Ik ben weer verhuisd, het huis in Warner Beach hebben we niet meer. Vooralsnog staan mijn spullen op school, het wordt of terug naar Mother of Peace of wonen in Illovo bij de jongens. (ik schrijf dit vanuit NL, ben er tussenuit gepiept voor de feestdagen)
- Sihle en Melta werken inmiddels (weer) bij de Khuthaza rehab op onze nieuwe locatie in KwaMakhuta.